Δήλωση για το θέμα των απεργών πείνας





Δήλωση για το θέμα των απεργών πείνας

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εκφράζει τη βαθειά ανησυχία του για την όλη εξέλιξη του θέματος των 7 κρατουμένων απεργών πείνας.

Κατά την καταγγελία του ΔΣΑ, διάφορες παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων έχουν διαπραχθεί σε βάρος τους. Εμείς θεωρούμε ότι η περίπτωση απαιτεί τη ταχύτερη δυνατή εκδίκαση της υπόθεσης αφού επιτραπεί αμέσως στους συλληφθέντες η ελεύθερη επικοινωνία με τους συνηγόρους τους. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει αφ’ενός μεν ότι προβάλλονται ισχυρισμοί βαρειών παραβιάσεων ΔΑ, αφ’ετέρου ότι υπάρχει πλέον κίνδυνος θανάτου ή ανήκεστης βλάβης της υγείας των απεργών. Η παράταση της κατάστασης αυτής τροφοδοτεί σοβαρές κοινωνικές ανησυχίες.

Εξ άλλου, δεν θεωρούμε άσκοπο να σημειώσουμε ότι οι λαϊκές συγκεντρώσεις κατά τις συνόδους κορυφής είναι δικαιολογημένος τρόπος έκφρασης λαϊκών αιτημάτων. Και ακόμη ότι η λαϊκή συγκέντρωση κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Θεσσαλονίκης ήταν η ειρηνικότερη από όσες είχαν γίνει ως τότε σε άλλες χώρες.

Αθήνα, 19 Νοεμβρίου 2003

Δελτίο τύπου για την παγκόσμια ημέρα για την υποστήριξη των θυμάτων βασανιστηρίων


ΣΗΜΕΡΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ, ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΙΜΔΑ) επιθυμεί να εκφράσει τη βαθειά του ανησυχία για την εκτεταμένη χρήση των βασανιστηρίων σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η βαρειά παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου αποτελεί όνειδος για το κράτος και την κοινωνία του 21ου αιώνα και θέτει υπό αμφισβήτηση την ουσία της έννοιας της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Αλλά και του ανθρωπισμού.

Παρά την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας για την άνευ όρων απαγόρευση των βασανιστηρίων, και παρά τα διεθνή κείμενα που το έχουν χαρακτηρίσει ως διεθνές έγκλημα - ιδίως τις δύο διεθνείς Συμβάσεις του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά των βασανιστηρίων - εξακολουθούν να καταγράφονται σε περισσότερες από 150 χώρες περιπτώσεις βασανισμού και σκληρής, απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης από δημόσιους φορείς, κυρίως από μέλη της αστυνομίας, της ασφάλειας και του στρατού. Τα τελευταία 3 χρόνια έχουν αναφερθεί θάνατοι ως αποτέλεσμα βασανιστηρίων σε περισσότερες από 80 χώρες - για να μην αναφέρουμε τις μόνιμες αναπηρίες, που είναι πολύ συχνότερο φαινόμενο.

Τα βασανιστήρια και η κακομεταχείριση από τις Αρχές συνεχίζονται όχι μόνο σε χώρες όπως η Κίνα, πολλά λατινοαμερικάνικα και αφρικανικά κράτη, αλλά και σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής.

Στις φονταμενταλιστικές, ιδίως, χώρες οι γυναίκες υφίστανται απάνθρωπη μεταχείριση καταργητική της ανθρώπινης ιδιότητας, αφού ο αυτοπροσδιορισμός απαγορεύεται σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Και οι ισχυροί της Γης συνεχίζουν τις κερδοσκοπικές συναλλαγές μαυτές τις χώρες, ασυγκίνητοι από τις καταλυτικές των δικαιωμάτων του ανθρώπου πολιτικές που αυτές ασκούν.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παραπλεύρως με τα καθαυτό βασανιστήρια, που ασκούνται μόνο από δημόσιες αρχές, ευρύτατα διαδεδομένη είναι η διαφόρων ειδών και μορφών σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση που τελείται εναντίον των κοινωνικά αδυνάτων κατηγοριών και ατόμων από τις Αρχές αλλά και από ιδιώτες. Ακόμα και η ίδια η οικογένεια καθόλου σπάνια αποτελεί φωλιά κακοποίησης ιδίως των γυναικών και των παιδιών της σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Παρά τις διεθνείς συμβάσεις, οι βασανιστές στις περισσότερες περιπτώσεις παραμένουν ατιμώρητοι είτε λόγω της συγκαλυμμένης προστασίας των αρχών, είτε επειδή τα θύματά τους απλώς "εξαφανίζονται" ή δεν τολμούν να καταγγείλουν τους ενόχους.

Σε περίοδο διεθνών ή εσωτερικών ενόπλων συγκρούσεων, τα βασανιστήρια χρησιμοποιούνται από τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων των αντιμαχομένων μερών ως μέσο εξόντωσης και τρομοκράτησης μαχητών και αμάχων, ανδρών και γυναικών, ενηλίκων και παιδιών, όπως μας υπενθυμίζουν τα μελανά παραδείγματα στη Ρουάντα, στη Σομαλία και στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει εμπλουτίσει τα μέσα και τις μεθόδους βασανιστηρίων, π.χ. με παραισθησιογόνα χημικά παρασκευάσματα και νέες συσκευές ηλεκτροσόκ, με σκοπό την πρόκληση μεγαλύτερων σωματικών και ψυχικών πόνων και βλαβών στα θύματα χωρίς να μένουν ορατά σημάδια στο σώμα τους.

Στη δική μας περιοχή πρέπει να τονισθούν δύο δραματικής υφής γεγονότα που σχετίζονται με τα βασανιστήρια:

Α. Τα βασανιστήρια στην Τουρκία

Οι μαρτυρίες σοβαρών ΜΚΟ και προπαντός οι επανειλημμένες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και οι εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) επιβεβαιώνουν τις κατάφωρες και πολυσχιδείς παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια χώρα-μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε, την Τουρκία.

Ειδικότερα στις τουρκικές φυλακές, τα βασανιστήρια και η συνεχής απομόνωση - ειδική μορφή βασανιστηρίων - εφαρμόζονται ευρέως. Τα θύματα αυτής της πρακτικής είναι κυρίως οι πολιτικοί κρατούμενοι, που ανέρχονται σε 12.000 και είναι στην πλειοψηφία τους αγωνιστές για δικαιώματα του ανθρώπου. Το γεγονός ότι άνω των 1.000 πολιτικοί κρατούμενοι στην Τουρκία αγωνίστηκαν σκληρά κατά της μεταφοράς τους στα "λευκά κελιά" των φυλακών τύπου-F, μέχρι του σημείου κατά τη μεταφορά τους σαυτά να τραυματιστούν περισσότεροι από 130 και να σκοτωθούν 32, αλλά και να εξακολουθούν να πεθαίνουν σαυτά με απεργία πείνας μέχρι θανάτου (μέχρι στιγμής, έχουν πεθάνει 24), είναι αρκετό για να αποδείξει ότι η απελπισία τους από τη σκληρή και απάνθρωπη μεταχείριση τους οδήγησε στο να προτιμούν το θάνατο.

Το ΙΜΔΑ, κινητοποιήθηκε άμεσα για την τραγική κατάσταση στις τουρκικές φυλακές αλλά και τις συστηματικές διώξεις των αγωνιστών των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Τουρκία, και προέβη σε μια σειρά έντονων πρωτοβουλιών: αποστολή εγγράφων στα αρμόδια διεθνή όργανα με πρώτη τη CPT, προφορική και γραπτή δήλωση στην 57η Σύνοδο της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, αποστολή εκπροσώπου μας στην Τουρκία κ.α.

Η σημερινή ημέρα μας επιβάλλει να ανακινήσουμε το θέμα και να ζητήσουμε τον άμεσο τερματισμό της απομόνωσης των πολιτικών κρατουμένων στην Τουρκία που τελείται κατά παράβαση των άρθρων 37 και 38 των Ευρωπαϊκών Κανόνων για τις Φυλακές του Συμβουλίου της Ευρώπης (και συνεπώς αποτελεί βασανιστήριο) και τον τερματισμό των διώξεων των αγωνιστών για τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Β. Η χρήση βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου

Απαραίτητο θεωρούμε να τονίσουμε την απάνθρωπη και μη αναγκαία χρήση, με διαταγή των ιθυνόντων του ΝΑΤΟ, σωρηδόν βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου στους πολέμους εναντίον του Ιράκ και της Γιουγκοσλαβίας (Βοσνία, Σερβία και Κόσοβο), που προκαλούν αποδεδειγμένα στους στρατιωτικούς και γηγενείς πληθυσμούς, οι οποίοι εκτέθηκαν στην μακρότατης διάρκειας ραδιενέργεια που αυτά εκπέμπουν, πολυάριθμους θανάτους μετά επώδυνες και βασανιστικές καρκινοπάθειες, καθώς και τερατογενέσεις.

Το ΙΜΔΑ, μαζί με τους Δικηγορικούς Συλλόγους και τους Δικαστές και Εισαγγελείς της Ελλάδας υποβάλαμε σχετική καταγγελία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία κατά των επικεφαλής του ΝΑΤΟ που διέταξαν τη χρήση αυτών των βλημάτων.

Λαβαίνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω,

Κάνουμε έκκληση
Σε διεθνείς Οργανισμούς, διεθνή όργανα και ΜΚΟ να μην διαμαρτυρόμεθα μόνο με λόγια, απλώς για να καθησυχάσουμε τη συνείδησή μας.

Το διεθνές δίκαιο παρέχει ολόκληρο φάσμα μέσων πίεσης επί των κρατών που πρωταγωνιστούν στο βασανισμό και τον απάνθρωπο εξευτελισμό του Ανθρώπου. Ας τον προστατεύσουμε πραγματικά, τοποθετώντας τον στην αληθινή θέση του, δηλαδή, πάνω από τα κερδοσκοπικά, εγωκεντρικά και υπερφίαλα συμφέροντα που αδρανοποιούν την αντίστασή μας!

Καλούμε όλους
Να δράσουμε μαζί. Αργά ή γρήγορα - στη διεθνή, εθνική, ατομική ιστορία μας - αν επιτρέπουμε απαθείς την επέκταση αυτών των απάνθρωπων και εξευτελιστικών πρακτικών, θα έρθει και η σειρά μας!


Αθήνα,26 Ιουνίου 2