Δείτε το ενημερωτικό κείμενο για το νέο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων εδώ

Έλληνες, γρηγορείτε! Η χώρα μας ξεπουλιέται!

 

Με μεγάλη έκπληξη και βαθειά απογοήτευση το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) πληροφορήθηκε την υπογραφή στις 8 Απριλίου 2016 της σύμβασης πώλησης το υπόλοιπο 67% του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) στην κινέζικη εταιρία COSCO έναντι 368,5 εκατομμυρίων ευρώ! Συμπληρώθηκε έτσι το πλήρες «ξεπούλημα» του λιμανιού. Η υπογραφή της σύμβασης μεταξύ της ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε. και του κινεζικού ομίλου ChinaCoscoShippingCorporationLimited έγινε μάλιστα στο Μέγαρο Μαξίμου παρουσία του ίδιου του Έλληνα πρωθυπουργού και πανηγυρίστηκε επισήμως αργότερα την ίδια μέρα σε ειδική τελετή στο Ζάππειο Μέγαρο! Πρόκειται περί ολοκληρωτικού πλέον «ξεπουλήματος» του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας μας και μάλιστα της πρωτεύουσας, σε μια κινέζικη εταιρία, η οποία επιπλέον έχει κατηγορηθεί για παραβίαση των εργασιακών δικαιωμάτων αυτών που απασχολεί. Ωστόσο, για την ολοκλήρωση της πώλησης εκκρεμεί η έγκριση της σύμβασης από τη Βουλή των Ελλήνων και την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Επομένως, υπάρχει ακόμα ελπίδα σωτηρίας!

Το «ξεπούλημα» του ΟΛΠ έρχεται να προστεθεί σε αυτό των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη γερμανικών συμφερόντων εταιρία FRAPORT το Δεκέμβριο του 2015, για το οποίο το ΙΜΔΑ έχει διαμαρτυρηθεί εντόνως και υποστηρίξει την ανάκλησή του[1].

Οι θέσεις του ΙΜΔΑ κατά των «ξεπουλημάτων» αυτών είναι από πολλού χρόνου γνωστές και αιτιολογημένες. Συγκεκριμένα, το ΙΜΔΑ, ήδη από το 2012, με άρθρο της Προέδρου του, Αλίκης Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, είχε καταγγείλει την καταστρεπτική δράση του ΤΑΙΠΕΔ και είχε ζητήσει τη διάλυσή του[2]. Το 2013, το ΙΜΔΑ εξέδωσε σχετικό ψήφισμα[3] και διοργάνωσε δημόσια συζήτηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα «Να σταματήσει αμέσως το γενικό “ξεπούλημα” της Ελλάδος από το ΤΑΙΠΕΔ» (26 Ιουνίου 2013). Σημειωτέον ότι η Πρόεδρος του ΙΜΔΑ έχει συντάξει γνωμοδότηση επί των συνεκδικασθεισών την 11η Φεβρουαρίου 2014 ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας υπ’ αριθμ. 3036/25-06-2013 και 3877/23-09-2013 αιτήσεων ακυρώσεως των Κερκυραίων, η οποία υποβλήθηκε από τον δικηγόρο τους, Κ. Θωμόπουλο, στο δικαστήριο. Οι αιτήσεις ακυρώσεως αφορούσαν η μεν πρώτη τη μεταβίβαση από το ελληνικό δημόσιο στην ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε. του φυσικού οικοτόπου της περιοχής της Λιμνοθάλασσας Κορισσίων Κερκύρας εκτάσεως 1.788,268 στρ., η δε δεύτερη τη μεταβίβαση από το ελληνικό δημόσιο στην ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε. τριών κτιρίων του συγκροτήματος Castello Mibelli ως δήθεν αγροτεμαχίου 85 στρ., μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ένα παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης που περιέχει ανυπολόγιστης αξίας έργα.

Έκτοτε, δεν παραλείψαμε ευκαιρία που να μην καταγγείλουμε κάθε ξεπούλημα, και μάλιστα σοβαρό[4]. Δυστυχώς όμως, όπως βλέπουμε, η δράση του ΤΑΙΠΕΔ όχι μόνο δεν ανεστάλη, αλλά συνεχίζεται ακάθεκτη. Μόλις μάλιστα αναγγέλθηκε ότι προς πώληση είναι πλέον ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), η ΤΡΑΙΝΟΣΕ μαζί με την Ελληνική Εταιρεία Συντήρησης Σιδηροδρομικού Τροχαίου Υλικού Α.Ε. (ΕΕΣΣΤΥ), καθώς και 10 περιφερειακά λιμάνια. Αν συνυπολογίσει κανείς όλες αυτές τις συντελεσθείσες και προγραμματισμένες πωλήσεις, δεν έχει απομείνει κανένα αξιόλογο περιουσιακό στοιχείο του κράτους που να μην ξεπουλιέται. Συνέπεια αυτής της καταστροφικής πολιτικής, της οποίας κύριο όργανο είναι το ΤΑΙΠΕΔ, είναι να αποστερείται η χώρα μας ακόμα και των περιουσιακών στοιχειών των αναγκαίων για την άσκηση της εθνικής της κυριαρχίας, έτσι που ουσιαστικά να καταργείται η εθνική της ανεξαρτησία.

Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις και κυρίως το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν απομένουν ούτε και τα στοιχειώδη μέσα ακόμη και για να αμυνθεί εναντίον ξένων εισβολέων, το ΙΜΔΑ αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει κάποιος πολιτικός σχηματισμός που να αντισταθεί στην πλήρη κατάργηση της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους. Ειδικότερα, σχετικά με το «ξεπούλημα» του ΟΛΠ, το ΙΜΔΑ καλεί τα αρμόδια θεσμικά όργανα, δηλαδή τόσο τη Βουλή των Ελλήνων όσο και την Επιτροπή Ανταγωνισμού, να αρθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων και να μην εγκρίνουν τη σύμβαση πώλησης του λιμανιού. Είναι δυνατόν η Βουλή των Ελλήνων να υπερψηφίσει και αυτή; Σε τόσο δύσκολες ώρες της ιστορίας, το ΙΜΔΑ καλεί, τέλος, ολόκληρη την ελληνική κοινωνία σε εγρήγορση: μόνο με τη δική της πίεση μπορεί να μπει φραγμός στη συστηματική απώλεια των απαραίτητων στοιχείων για να παραμείνει η Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος και να εξασφαλίζει τη στοιχειώδη ελευθερία και ανεξαρτησία του ελληνικού λαού.

 

Αθήνα, 12 Απριλίου 2016

 

 

Το ΔΣ του ΙΜΔΑ

 


[1] «Πώληση από το ΤΑΙΠΕΔ των 14 περιφερειακών αεροδρομίων», 16 Δεκεμβρίου 2015, διαθέσιμο στο: http://www.mfhr.gr/parembaseis/articles-giwtopoyloy/783-taiped-sxolio-marangopoulos.html.

[2] Βλ. Α. Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, «Tο ‘ξεπούλημα’ της Ελλάδας. Παραδίδουν την Ανεξαρτησία, την Ιστορία και την Περιουσία της», Επίκαιρα, 1 Αυγούστου 2012 (τεύχος 146), σελ. 76.

[3] Βλ. Ψήφισμα ΙΜΔΑ της 3ης Ιουνίου 2013, το οποίο  δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» της 6ης Ιουνίου 2013, υπό τον τίτλο «Να επιστραφεί τάχιστα η κρατική περιουσία στο ελληνικό κράτος και να σταματήσει το γενικό «ξεπούλημα» της Ελλάδας από το ΤΑΙΠΕΔ», σελ. 20, διαθέσιμο στο: http://www.mfhr.gr/psifismata/329-alias-el-214.html.

[4] Βλ. σχετικά την πρώτη έκδοση του τόμου «ΤΑΙΠΕΔ: Όργανο εκποίησης της περιουσίας και κατάργησης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας» (διεύθυνση έκδοσης: Ηρώ Σαγκουνίδου-Δασκαλάκη, Εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 2014, 275 σελ.), καθώς και  τη δεύτερη έκδοση του τόμου, πλήρως ενημερωμένη (διεύθυνση έκδοσης: Ηρώ Σαγκουνίδου-Δασκαλάκη, Εκδόσεις AndysPublishers, Αθήνα, 2014, 351 σελ.). Οι δύο αυτές εκδόσεις παρουσιάστηκαν δημόσια σε αντίστοιχες εκδηλώσεις στον Ιανό, στις 8 Ιουλίου και 16 Δεκεμβρίου 2014.

 

      Με αφορμή την επανεκκίνηση της διαδικασίας «αξιοποίησης» της περιουσίας του Δημοσίου μέσω του Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ.), αλλά και των ειδικότερων ανακοινώσεων που πρόσφατα εξέδωσε το Ταμείο για την παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας σε ιδιώτες έως το τέλος του έτους (14.10.2015) και για την έναρξη διαγωνιστικών διαδικασιών εκποίησης ακινήτων και ομάδων ακινήτων (1.10.2015), το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) θεωρεί υποχρέωσή του να τονίσει, εκ νέου, ότι η άκριτη και μαζική εκποίηση των σημαντικότερων στοιχείων του Δημοσίου συνιστά κατάφωρη παραβίαση πλείστων διεθνών και εθνικών διατάξεων προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (βλ. Ψήφισμα ΙΜΔΑ, 3ης Ιουνίου 2013 στο σύνδεσμο: http://www.mfhr.gr/psifismata/329-alias-el-214.html).

      Το ΙΜΔΑ επισημαίνει ότι το κράτος θα πρέπει να εκμεταλλευτεί είτε το ίδιο είτε σε σύμπραξη με ιδιώτες, αποδοτικότερα την περιουσία του για τη βελτίωση της οικονομικής του κατάστασης και όχι να «ξεπουλάει» τα φιλέτα του σε Έλληνες ή αλλοδαπούς και μάλιστα προς εξόφληση του υπέρογκου και άδικου εξωτερικού του χρέους. Η, δε, εκποίηση όλων των λιμανιών και των αεροδρομίων, των σιδηροδρόμων, των εθνικών οδών, των αμυντικών συστημάτων κ.ά. θέτει σε ιδιαίτερο κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της χώρας, ενώ η μαζική πώληση των σημαντικότερων κοινωφελών επιχειρήσεων (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΔΑΘ, ΔΕΣΦΑ, κ.ά.) οδηγεί σε περαιτέρω φτωχοποίηση του κράτους και των πολιτών, περιορίζοντας σημαντικά το δικαίωμα πρόσβασης των τελευταίων σε αγαθά πρώτης ανάγκης. Συνιστά, επίσης, παράνομη πράξη η επιχειρούμενη από το Ταμείο πώληση εκτάσεων που προστατεύονται από διεθνείς συμβάσεις προστασίας της φύσης (Σύμβαση Ramsar, Natura κ.ά.) και εκτάσεων που περιλαμβάνουν αρχαιολογικές ζώνες και ευρήματα (Γνωμοδότηση ΙΜΔΑ στο πλαίσιο συζήτησης δύο αιτήσεων ακυρώσεων ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις υποθέσεις εκποίησης της Λιμνοθάλασσας των Κορισσίων και Βίλα Μιμπέλι στην Κέρκυρα, 11.2.2014, βλ. Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, Τεύχος Ι/2015, σελ. 11-19).

      Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η δημόσια περιουσία ανήκει στο λαό μας και στις επόμενες γενιές στις οποίες θα πρέπει όλοι να λογοδοτήσουμε, παραδίδοντάς μια χώρα εθνικά ακέραιη και κοινωνικά δίκαιη. Η ύπαρξη και η λειτουργία της Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. Α.Ε. είναι προδήλως αλυσιτελής και εθνικά επικίνδυνη, καθώς μέσω αυτής της Α.Ε. κινδυνεύει η χώρα να μετατραπεί σε τόπο φτηνής γης και υποδομών, όπου οι μεγάλες πολυεθνικές θα έχουν τον πρώτο ρόλο στην οργάνωση της παραγωγής και στην κατεύθυνσή της.