Κι' άλλο σχέδιο "αξιοποίησης" ελεύθερου και πράσινου χώρου !

            Ειλικρινά δεν πίστευα τ' αυτιά μου! Βεβαιώθηκα όμως πως δεν παράκουσα όταν είδα και δημοσιευμένες στις εφημερίδες τις δηλώσεις του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ για την "αξιοποίηση" και του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, συνδυασμένη μάλιστα και με την απειλή της τύχης της Πάρνηθας και γι' αυτή την περιοχή αν δεν προχωρήσουμε στην χωρίς αναβολή εκποίηση 600 στρεμμάτων από αυτήν! Με το τίμημα αυτό - το οποίο πρέπει να είναι τεράστιο - πρόκειται, λέει, να προσπορισθεί το Κράτος τα οικονομικά μέσα για τη διαμόρφωση της υπόλοιπης έκτασης, αλλά και "νησίδων πρασίνου" στην Αθήνα !

            Πρώτα απ' όλα εκπλήσσομαι με τη νέα πρόταση του Υπουργού για "αξιοποίηση" - ξεκινώντας μάλιστα από εκποίηση σημαντικότατης έκτασης, που οι αγοραστές, φυσικά, θα εκμεταλλευθούν κερδοσκοπικά - μετά τόσες πρόσφατες διαμαρτυρίες και δυναμικές απαιτήσεις του λαού να μη θιγεί πλέον ούτε ένα δέντρο ούτε ένας ελεύθερος χώρος. Αποδεικνύεται ότι ορθό ήταν και το ειδικό αίτημα που είχε προβληθεί με την ευκαιρία της πυρκαγιάς της Πάρνηθας, δηλαδή να μην έχουν καμιά ανάμιξη σε "αξιοποιήσεις" δασών ή δασικών περιοχών που κάηκαν ή ελευθέρων δημοσίων χώρων ή πάρκων ή αλσών κλ., πρόσωπα ή αρχές που απέδειξαν ότι η οικονομική αξιοποίηση θεωρείται από αυτούς σημαντικότερη από την απόλαυση του δάσους, του ελεύθερου χώρου, του πράσινου, της ωραίας παραλίας που συμβάλλουν σημαντικότατα στην σωματική και ψυχική υγεία των πολιτών.

            Και διερωτώμεθα: πραγματικά η Ελλάδα είναι τόσο φτωχή που να μη μπορεί να κάμει μια απλή διαρρύθμιση, κυρίως με μερικές δενδροφυτεύσεις, του ωραιότατου και πολυτιμότατου χώρου, το μέγιστο μέρος του οποίου θα πρέπει να παραμείνει ελεύθερο, απλώς με περισσότερο πράσινο, κατά διαστήματα και γύρω-γύρω, και με πάγκους πολλούς και γερούς; Μερικά αναψυκτήρια, θα ήταν χρήσιμα, πάντως όχι πάνω στην παραλία, βέβαια, για να μη κλείνουν την πρόσβαση και τη θέα στη θάλασσα !

             Προς θεού! Προπαντός να αποφύγουμε "αξιοποιητικές" - και επί πλέον κατά κανόνα εξεζητημένες και κακόγουστες "διαρρυθμίσεις", κατατμήσεις κ.λ. - καταστροφικές, σαν του Δάσους Συγγρού, του Πάρκου Γουδή και του Εθνικού Κήπου. Τον τελευταίο ξέρανε η εκτροπή του υπογείου ποταμού Ηριδανού και πρόσφατα έγινε νέα δενδροφύτευση κυρίως δενδρυλλίων και κακτοειδών στη θέση των γιγαντιαίων δένδρων του με τις ταμπελίτσες που ανέγραφαν λατινικά το επιστημονικό όνομα καθενός. Ούτε καν η μικρή αλλά χρησιμότατη πλατειούλα του Κολωνακίου δεν γλίτωσε την "αξιοποίηση"- καταστροφή και ουσιαστική αχρήστευσή της!

            Ο Υπουργός, όμως, μίλησε και για δημιουργία "νησίδων πρασίνου" σε πυκνοκατοικημένα σημεία της Αθήνας με το τίμημα της μερικής εκποίησης του αερολιμένα του Ελληνικού.

            Αυτό σημαίνει ότι έτσι θα δυσχερανθεί πολύ περισσότερο ο έλεγχος της διάθεσης του τεράστιου τιμήματος. Αλλά και ότι θα ξεκινήσουν και πολλά νέα "έργα" διαμόρφωσης σημείων της πρωτεύουσας, όπως αυτά που έγιναν προς μεγάλη απογοήτευσή μας και βλάβη της υγείας μας. Και αλλοίμονο αν αρχίσουν και οι "κατατμήσεις" χωρίς τέλος, όπως έγινε στο Γουδή !

            Δεν μπορώ να μην αναφέρω εδώ την ευτυχή εμπειρία μου από τη γενέτειρά μου πόλη της Κέρκυρας.

            Η τεράστια πλατεία της "Σπιανάδα", η ωραιότερη πλατεία της Ευρώπης και ως φυσική καλλονή και ως διαρρύθμιση, είναι λιτότατη. Έχει απλώς γύρω-γύρω δένδρα από τη μεριά της θάλασσας και από τη μεριά της πόλης. Τόσο στην "Απάνω Πλατεία" όσο και την "Κάτω Πλατεία" (όπου και το περίφημο "Λιστόν") υπάρχουν μόνο από τη μεριά της πόλης μερικά καφενεία και εστιατόρια, με τα τραπεζάκια τους κάτω από τα θαυμάσια δένδρα και αρκετά παγκάκια σιδερένια, από τον καιρό της Ιονίου Πολιτείας. Όλη η λοιπή μεγάλη έκταση είναι απλώς ελεύθερη. Μόνο στη μέση της Απάνω Πλατείας υπήρχε πάντα και υπάρχει το "Πάλκο" για να παίζουν οι μουσικές μπάντες προς τέρψη όλων των κατοίκων της πόλης.

            Ποτέ δεν θα ξεχάσω την ευτυχία μου ως παιδιού σ' αυτή την Πλατεία. Σ' αυτήν παίζαμε χαρούμενα όλα τα παιδιά της πόλης, που συνέρρεαν, τα παιγνίδια του πραγματικά ελεύθερου χώρου, με τη θαυμάσια θέα της θάλασσας και του παλαιού φρουρίου και τα καταπράσινα μεγάλα δέντρα γύρω-γύρω. Και στην "Κάτω Πλατεία" παρακολουθούσαμε τα ματς του ποδοσφαίρου και του κρίκετ που γίνονταν στον μεγάλο ελεύθερο χώρο της, αλλά παίζαμε κι' εμείς τη μπάλα μας ή το κρικετάκι μας. Και οι γονείς μας, γαλήνιοι, απολάμβαναν αυτό το θαυμάσιο περιβάλλον, ιδίως τα ηλιόλουστα χειμερινά μεσημέρια κατεβαίνοντας για τον καφέ ή την τσιτσημπήρα - και για την παρακολούθησή μας.

            Δεν είναι μόνο προσωπικός ο θαυμασμός μου σ' αυτή την πόλη με την ωραιότατη απέριττη Πλατεία, τον ονειρεμένο περίπατο της Γαρίτσας, την μεγάλη πλατεία του λιμανιού και άλλους χώρους ελεύθερους και καταπράσινους. Προ ολίγων μόλις ημερών η πόλη της Κέρκυρας κηρύχθηκε "διατηρητέο μνημείο της ανθρωπότητας". Έτσι υπάρχει και ελπίδα να σωθεί και από κάποιο μελλοντικό σχέδιο "αξιοποίησης" !

            Αν η μικρή πόλη της Κέρκυρας παρέχει στους δημότες της - και τους επισκέπτες της - τέτοιες απλές αλλά τόσο πολύτιμες απολαύσεις με τους ευρείς ελεύθερους χώρους και το άφθονο πράσινό της, πόσους χώρους ελεύθερους και πράσινους πρέπει να διαθέτει η Αθήνα και τα περίχωρά της με τα περίπου 5.000.000 κατοίκους της και την ανυπόφορα πνιγηρή ρύπανσή της ;

            Συμπέρασμα : Φθάνουν οι δήθεν "αξιοποιήσεις", και πράγματι καταστροφές δασών και ελεύθερων χώρων, σε βάρος της σωματικής και ψυχικής υγείας μας. Ο καρκίνος έγινε ενδημική νόσος. Μη του προσφέρετε βορά και το αεροδρόμιο του Ελληνικού με κερδοσκοπικές και αντιστρατευόμενες την υγεία μας χρήσεις !

Η ωραιότατη αυτή παραλιακή και ελεύθερη έκταση ανήκει σε μας τους πολίτες. Δεν θα ανεχθούμε ούτε εκποιήσεις ούτε αλλαγή του βασικού χαρακτήρα της ως ελεύθερου, πράσινου χώρου πάνω σε μαγευτική δική μας παραλία !

Α. Γ-Μ.

Αθήνα, 17 Ιουλίου 2007