ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΕ, 23.12.2004

Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΕ


Για την Ευρώπη, την Κύπρο και την Ελλάδα η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης-17ης Δεκεμβρίου 2004 –όπως αυτή διατυπώνεται στα σχετικά Συμπεράσματα της Προεδρίας– για τον καθορισμό ημερομηνίας έναρξης των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός της περασμένης εβδομάδας που άπτεται των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΔΑ).

Από το κείμενο αυτό η ουσιαστικά κερδισμένη είναι η Τουρκία και ζημιωμένες η Κύπρος, η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πράγματι, η Τουρκία πέτυχε το στόχο της (καθορισμός ημερομηνίας έναρξης των διαπραγματεύσεων) ουσιαστικά χωρίς αντάλλαγμα.

Συγκεκριμένα, ο χρόνος έναρξης των διαπραγματεύσεων καθορίζεται χωρίς να απαιτείται η προηγούμενη εκπλήρωση εκ μέρους της Τουρκίας τουλάχιστον μερικών βασικών όρων απέναντι της Κύπρου. Αλλά και απέναντι της Ελλάδας. Οι όροι αυτοί θα αποτελούσαν τρόπους εξουδετέρωσης και θεραπείας βαρειών παραβιάσεων θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και βασικών αρχών και στόχων του ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Τέτοιοι όροι είναι:

Για την Κύπρο:
1. Η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία
2. Η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την κατεχόμενη περιοχή
3. Η έμπρακτη ρύθμιση της απόλαυσης των δικαιωμάτων τους από τους ελληνοκυπρίους επί των περιουσιακών στοιχείων τους που κείνται στην κατεχόμενη ζώνη, σε συνδυασμό με τη ρύθμιση του προβλήματος του σκόπιμα εφαρμοσθέντος τουρκικού εποικισμού για την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης.

Για την Ελλάδα
1. Άμεση παύση των αυθαιρέτων και συστηματικών παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου σε βάρος της Ελλάδας (παραβιάσεις εναερίου χώρου και αιγιαλίτιδας ζώνης κλ.), συνδυασμένων μάλιστα με διεκδικητικές δηλώσεις
2. Διάλογος για την επίλυση των διαφορών που η Τουρκία ισχυρίζεται ότι υφίστανται μεταξύ των δύο χωρών, αλλιώς προσφυγή της Τουρκίας στις αρμόδιες διεθνείς αρχές.



Για την Ευρώπη
1. Σεβασμός της Συνθήκης του Άμστερνταμ, των Αρχών της Κοπεγχάγης αλλά και των πρόσφατων κειμένων, δηλαδή της Χάρτας ΔΑ και του Συντάγματος της ΕΕ που θέτουν ως βασικές αρχές και κύριους στόχους το σεβασμό των ΔΑ και του ευρωπαϊκού κεκτημένου που η Τουρκία ποδοπατεί σε βάρος ιδίως της Κύπρου και της Ελλάδας αλλά και στο ίδιο της το έδαφος, όπως αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία διεθνών οργανισμών αλλά και από αποφάσεις του ΕΔΔΑ.

Όλα αυτά παραμερίσθηκαν με αντάλλαγμα απλή υπόσχεση της Τουρκίας περί μονογραφής της Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης, την οποίαν όμως δηλώνει ότι, πάντως, η ίδια δεν θεωρεί ως αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το ότι τα Συμπεράσματα μιλούν για αναστολή των διαπραγματεύσεων αν η Τουρκία παραβαίνει συστηματικά τις αρχές της Κοπεγχάγης δε σημαίνει πολλά πράγματα. Την αναστολή (ΟΧΙ καν ματαίωση) των διαπραγματεύσεων, πρέπει να ζητήσει το 1/3 των Κρατών μελών και να τη δεχθεί ειδική (αυξημένη) πλειοψηφία.

Δεδομένης και της σημερινής ατολμίας των χωρών μελών –και εκείνων ακόμη που είχαν ξιφουλκήσει κατά της ένταξης και που έβαλαν το ξίφος στο θηκάρι την κρίσιμη στιγμή –τα οποία αφήνουν ένα μέλος της ΕΕ, την Κύπρο, να αγωνίζεται μόνο και απροστάτευτο κατά του ιταμού ξένου κατακτητή του εδάφους του (μη μέλους της ΕΕ, πριν καν ορισθεί ημερομηνία ένταξής του σ’αυτήν που επιμόνως ζητεί), κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστεύει ότι είναι δυνατόν να συγκεντρωθεί το 1/3 των χωρών μελών της ΕΕ που θα ζητήσει και αυξημένη πλειοψηφία που θα δεχθεί στο μέλλον την αναστολή της διαδικασίας ένταξης που ήδη θα έχει αρχίσει.

Αυτό σημαίνει ότι από τα Συμπεράσματα των Βρυξελλών συνάγεται ότι η τουρκική ένταξη αποφασίσθηκε οριστικά και αμετάκλητα και μόνο ο χρόνος διάρκειας των σχετικών διαπραγματεύσεων είναι αβέβαιος – μπορεί να γίνει μακρός αν τα συμφέροντα των ισχυρών το υπαγορεύουν. Στη νομική γλώσσα διατυπώνεται: η ένταξη της Τουρκίας είναι certum an, incertum quando, βέβαιο ότι θα γίνει – αβέβαιο πότε.

Σημειώνουμε ότι οι όροι της σχετικής Απόφασης έβαιναν διαρκώς προς επιεικέστερη για την Τουρκία διατύπωση από το αρχικό σχέδιο Eurlings της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου μέχρι το κείμενο της 17ης Δεκεμβρίου, αναλόγως της πίεσης των ΗΠΑ, που έφθασαν να απειλούν δημόσια την Κύπρο ότι αν ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της του Veto, εκατοντάδες τόνοι κεραμίδια θα πέσουν στο κεφάλι της!

Η αποστολή του Colin Powel στις Βρυξέλλες αλλά και η παρουσία του Κ. Αννάν –που έχει τοποθετηθεί υπό τη δαμόκλεια σπάθη της απομάκρυνσής του από τον ΟΗΕ λόγω κάποιας ανυπακοής προς την Υπερδύναμη– και η ουσιαστική και φανερή άσκηση πιέσεων από τους παραπάνω δύο ξένους προς την ΕΕ, δείχνει καθαρά ότι η ΕΕ δεν εξελίσσεται ικανοποιητικά. Δεν προχωρεί προς τη δημιουργία μιάς ανεξάρτητης, δημοκρατικής, υπερδύναμης για την εξισορρόπηση της άσκησης της παγκόσμιας εξουσίας και την παύση της μονοκρατορίας της υπερδύναμης σε βάρος του Διεθνούς Δικαίου, των δημοκρατικών αρχών και της ελευθερίας και δικαιοσύνης για τις μικρές χώρες.

Σ’όλα αυτά προστίθεται τώρα και η νεκρανάσταση του Σχεδίου Αννάν για το Κυπριακό. Δεν θα ντραπεί άραγε να συμπράξει και η Ευρώπη σε νέες πιέσεις επί της μικρής Κύπρου για την αποδοχή του, παραμερίζοντας τα θεμελιώδη δικαιώματα της αυτοδιάθεσης και της λαϊκής κυριαρχίας, που ο ελληνοκυπριακός λαός είχε, προς τιμήν του, το σθένος να ασκήσει ουσιαστικά με το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος;

Αν φθάσει και εκεί η ΕΕ, τότε βαίνει σταθερά προς το τέλος της και προς το τέλος της Δημοκρατίας στην περιοχή της, που είναι γενέτειρα της Δημοκρατίας και των ΔΑ.

Αθήνα, 23 Δεκεμβρίου 2004